برخلاف برق، قیمتگذاری پلکانی برای بنزین و گازوئیل به دلیل ماهیت متفاوت آنها و کشش قیمتی بسیار پایین (تجربه افزایش ۳ برابری قیمت واقعی در دهه ۷۰ که منجر به دو برابر شدن مصرف شد) پیچیدگیهای خاصی دارد. سؤال کلیدی این است: هزینه اصلاح قیمت انرژی را چه گروههایی باید بپردازند؟
به گزارش پترونگاشت دکتر برزگر،مدیر عامل سابق سازمان منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی و رئیس سابق شورای راهبردی منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی، در قسمت پنجم یادداشت «اصلاح الگوهای مصرف و ایجاد بازار انرژی شاه کلید حل بحران ناترازی بنزین و انرژی» به بررسی برخی از روش ها و اقدامات انجام شده در حوزه ناترازی انرژی پرداخته است. قسمت پنجم این یادداشت را می توانید در ادامه مطالعه کنید:
قسمت پنجم
باید توجه داشت که به دلیل ماهیت متفاوت سوختهایی مانند بنزین و گازوئیل، استفاده از الگوی قیمتگذاری پلکانی (مشابه برق و گاز) برای آنها به سادگی امکانپذیر نیست و باید برای مدیریت آن، تدابیر متفاوتی اندیشید. لازم به یادآوریست طی سالهای ۷۳تا۸۳ قیمت واقعی (با حذف تورم) بنزین ۳ برابر شد ولی مصرف بنزین بجای کاهش، ۲ برابر هم بیشتر شد چرا که کشش قیمتی(حساسیت تقاضا به قیمت) بنزین بسیار کم بود و آنطور افزایش قیمت، مصرف را بطور موثری کم نمیکرد.
حال یک سوال مهم این خواهد بود که هزینه اصلاح قیمت انرژی را چه گروههایی باید پرداخت کنند؟ اگر قرار شود قیمت انرژی اصلاح شود، هزینههای آن را چه گروههایی باید پرداخت کنند؟
طبیعی است اگر هزینه فقط به مردم تحمیل شود و دولت رفتار گذشته را ادامه دهد، امور جاری کسبوکارها و در نتیجه امور کشور متوقف میشود؛ زیرا اکثر اتومبیلها و وسایل نقلیه و حتی حمل و نقل خصوصی همانند اسنپ به دلیل افزایش هزینه ناگهانی، بدون آنکه فکری برای افزایش درآمد آنان شده باشد، از کار میافتند.
از دیگر سو دولت هم آنقدر کسری بودجه دارد که در پی حذف یارانههاست و بدش نمیآید از این مسیر هم درآمدی برای خود کسب کند. بنگاههای منتفع از این رانت عظیم هم صدمه شدیدی خواهند خورد؛ زیرا کسبوکارشان را براساس رانت فوق تعریف کردهاند.
در قسمت بعد به پاسخ اولیه به این سوال خواهیم پرداخت که هزینه اصلاح قیمت انرژی را چه گروههایی باید پرداخت کنند؟
بدون نظر! اولین نفر باشید