افزایش قیمت بنزین برای مقابله با ناترازی و کسری بودجه مطرح است. موافقان، آن را سبب عدالت و کاهش قاچاق میدانند، در حالی که مخالفان به تورم و نارضایتیهای گذشته اشاره میکنند. تجربه سال ۱۳۹۸ نشان داد که افزایش قیمت بنزین به تنهایی تورمزا نبود، اما کارشناسان هشدار میدهند که این راهکار تنها در صورت مطلوب بودن سایر شاخصهای اقتصادی (مانند درآمدهای ارزی و سرمایهگذاری) پایدار و غیرتورمزا خواهد بود و در شرایط کنونی، صرفاً راهحلی موقتی و تنشزا است.
به گزارش پترونگاشت دکتر برزگر،مدیر عامل سابق سازمان منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی و رئیس سابق شورای راهبردی منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی، در قسمت چهارم یادداشت «اصلاح الگوهای مصرف و ایجاد بازار انرژی شاه کلید حل بحران ناترازی بنزین و انرژی» به بررسی آثار افزایش قیمت بنزین پرداخته است. قسمت چهارم این یادداشت را می توانید در ادامه مطالعه کنید:
قسمت چهارم
یکی از روش های جلوگیری از ناترازی بنزین و آثار سوء این ناترازی گران سازی، افزایش قیمت و متناسب سازی قیمت بنزین، سوخت و سایر حامل های انرژی است. موافقان موضوع گران سازی و متناسب سازی و آزادسازی معتقدند که آزادسازی قیمتها درکنار پرداخت یارانه نقدی (یا هدفمند) منجر به توسعه عدالت اجتماعی، کاهش قاچاق، کاهش کسری بودجه دولت و بهبود بهرهوری می شود. مخالفان این مساله نیز تأکید دارند که تجربه ایران نشان داده است که اعمال این سیاست به صورت یک جانبه و بدون در نظر گرفتن سایر ابعاد و عواقب این آزادسازی و متناسب سازی در تجربه های گذشته که سیاستهای قیمتی بیشتر برای پر کردن کسری بودجه دولتها بوده است تا یک اصلاح ساختاری پایدار؛ موجب تورم، نارضایتی اجتماعی، سودجویی دلالان و ناکامی اقتصادی شده است و لذا لزوم مطالعه و بررسی جامع آثار جانبی نسبی سازی قیمت بنزین، سوخت و انرژی وجود دارد. این در حالی است که تجربه گران سازی بنزین در آبانماه 1398 نشان می دهد افزایش قیمت بنزین بهطور مستقیم تورم شدیدی ایجاد نکرده است. سهم انرژی در متوسط قیمت تمام شده کالاها و خدمات حدود ۷ تا ۲۰ درصد است . در سال ۹۸ افزایش قیمت بنزین نه تنها تورم را زیاد نکرد بلکه پس از آبان ۹۸ تورم نزولی شد و کمترین تورم سال ۹۸ در ماههای پس از افزایش قیمت بنزین اتفاق افتاد و مهمترین دلیلش این بود که درآمد دولت افزایش یافت و کسری بودجه کمتر شد. نرخ تورم در ماههای پس از افزایش قیمت بنزین در آبان ۱۳۹۸ تا خرداد ماه 1399 با تغییرات اندک و در محدوده ۰.۸٪ تا ۲.۵٪ باقی مانده است. این مساله نشان میدهد که افزایش قیمت بنزین در کوتاهمدت تأثیر قابل توجهی بر نرخ تورم نداشته است. بنابراین افزایش قیمت بنزین به تنهایی عامل تورم زا نیست، اما پارامترهای دیگر در کنار قیمت بنزین می تواند نقش مکمل برای ایجاد تورم داشته باشد. مساله زمانی درست است که درآمدهای ارزی، صادرات نفت، میزان سرمایه گذاری خارجی، تولید ملی و سایر پارامترهای مهم دیگر در شرایط مطلوب باشد، که در اینصورت می توان ادعا کرد که افزایش قیمت بنزین نمیتواند چندان نقش تورمی ایجاد کند؛ اما در شرایط کنونی کشور سایر پارامترهای موثر( صادرات نفت، درآمد ارزی، سرمایه گذاری خارجی و … ) در شرایط مطلوبی قرار ندارد و لذا تا ریشه های موضوع به قوت خود باقی است، این راه حل فقط یک راه حل مقطعی و تنش زا خواهد بود.
در قسمت بعد به ادامه بررسی ضرورت های موضوع ناترازی بنزین و انرژی پرداخته و برخی از روش ها و اقدامات انجام شده در این زمینه را توضیح خواهیم داد.
بدون نظر! اولین نفر باشید