قیرِ تقریباً رایگان که هر سال میلیاردها دلار گردش مالی دارد، بهجای تبدیلشدن به موتور توسعه راهها، در هالهای از عدم شفافیت و امضاهای طلایی گیر کرده است.
میزان قیر رایگان تخصیصیافته به ۶ دستگاه دولتی در یک دهه گذشته، بهاندازۀ کل قیری است که در آزادراهها، بزرگراهها، راههای شهری و روستایی مصرف شده است.
۶ سال پیش یکی از اعضای هیئترئیسۀ سابق مجلس هم گفته بود «موضوع قیر به دست مافیا افتاده است.»
بازار قیر در ایران فقط در یک سال حدود ۳ میلیارد دلار برآورد میشود؛ رقمی که با آن میتوان دو برابر طولانیترین خط متروی تهران را ساخت. با وجود این، قیرِ تقریباً رایگان پس از تخصیص، هیچ شفافیتی در چرخۀ مصرف ندارد.
عباس حسیننژاد، کارشناس انرژی، معتقد است تخصیص قیر رایگان اقدام مثبتی برای توسعۀ راههاست. اما راستین بهبهانی، کارشناس اقتصادی، میگوید مسئلۀ اصلی «شفافیت» و «امضاهای طلایی» است.
اندیشکدۀ دانشگاه امیرکبیر نیز تغییر نظام تخصیص قیر و طراحی سازوکار شفاف را تنها راه پایاندادن به مافیای قیر میداند.
بدون نظر! اولین نفر باشید